شعری به یاد ماندنی از علریضا شجاع پور در خصوص وطن.
بیایید وطن خود را آباد و خرم و سرسبز کنیم …. سرزمین ما باید ببالد.
وطن یعنی همه آب و همه خاک / وطن یعنی همه عشق و همه پاک
به گاه شیرخواری گاهواره / به روز و درد پیری، عین چاره
وطن یعنی پدر، مادر، نیاکان / به خون و خاک بستن عهد و پیمان
وطن یعنی هویت، اصل، ریشه /سرآغاز و سرانجام همیشه
وطن یعنی محبت، مهربانی / نثار هر که دانی و ندانی
وطن یعنی نگاه هموطن دوست / هر آنجایی که دانی هموطن اوست
وطن یعنی قرار بیقراری / پرستاری، کمک، بیمارداری
وطن یعنی هوای کوچه ی یار / در آن کو دل شکستن های بسیار
نگاهی زیرچشمی، عاشقانه / به کوچه آمدن با هر بهانه
وطن یعنی غم همسایه خوردن / وطن یعنی دل همسایه بردن
وطن یعنی زلال چشمه ی پاک / وطن یعنی درخت ریشه در خاک
ستیغ و صخره و دریا و هامون / ارس، زاینده رود، اروند، کارون
دنا، الوند، کرکس، تاق بستان / هزار و قافلانکوه و پلنگان
وطن یعنی بلندای دماوند / شکیبا، دل در آتش، پای در بند
وطن یعنی شکوه اشترانکوه / به دریای گهر استاده نستوه
وطن یعنی سهند صخره پیکر / ستیغ سینه در سنگ تمندر
وطن یعنی وطن استان به استان / خراسان، سیستان، سمنان، لرستان
کویر لوت، کرمان، یزد، ساری / سپاهان، هگمتانه، بختیاری
طبس، بوشهر، کردستان، گلستان / دو آذربایجان، ایلام، گیلان
اراک و فارس، خوزستان و تهران / بلوچستان و هرمزگان و زنجان
وطن یعنی سرای ترک با پارس / وطن یعنی خلیج تا ابد فارس
بهشتی چشم را گسترده در پیش / ابوموسی و مینو، هرمز و کیش
وطن یعنی همه سازندگی ها / رهایی از تمام بندگی ها
بریدن دست غیر از گردن نفت / صلای صبح ملی کردن نفت
وطن یعنی ز هر ایل و تباری / وطن را پاسبانی، پاسداری
وطن یعنی دلیر و گرد با هم / وطن یعنی بلوچ و کرد با هم
وطن یعنی سواران و سواری / لر و کرد و یموت و بختیاری
همه یک جان و یک دل بودن ما / به دامان وطن آسودن ما
وطن یعنی دلی از عشق لبریز / گره باف ظریف فرش تبریز
وطن یعنی هنر یعنی سپاهان / حریر دستباف فرش کاشان
وطن یعنی کتیبه در دل سنگ / تمدن، دین، هنر، تاریخ، فرهنگ
وطن یعنی همه نیک و بهنجار / چه پندار و چه گفتار و چه کردار
وطن یعنی شب رحمت، شب قدر / شب جوشن، شب روشن، شب بدر
وطن یعنی هم از دور و هم از دیر / سده، نوروز، یلدا، مهرگان، تیر
وطن یعنی جلال مانده جاوید / ستون و سر ستون تخت جمشید
هزاران نقش و خط مانده در یاد / صبا، کلهر، کمال الملک، بهزاد
نکیسا، باربد، افسانه و چنگ / سرود تیشه فرهاد در سنگ
سر و سرمایه های سرفرازی / ابوریحان و خوارزمی و رازی
به اوج علم و دانش رهنوردی / ابونصر، ابن سینا، سهروردی
به بحر عشق و عرفان ناخدایی / عراقی، رودکی، جامی، سنایی
وطن یعنی به فرهنگ آشنایی / در لفظ دری را دهخدایی
وطن یعنی جهانی در دل جام / وطن یعنی رباعیات خیام
وطن یعنی همه شیرین کلامی / عفاف عشق در شعر نظامی
وطن یعنی نگاه مولوی سوز / حضور نور در شمس شب و روز
وطن یعنی پیام پند سعدی / زبان پیوسته در پیوند سعدی
وطن یعنی هوا و حال حافظ / شکوه باور اندر فال حافظ
وطن یعنی تبیره، دمدمه، کوس / طلوع آفتاب شعر از طوس
وطن یعنی شب شهنامه خواندن / سخن چون رستم از سهراب راندن
وطن یعنی رهایی زآتش و خون / خروش کاوه و خشم فریدون
وطن یعنی زبان حال سیمرغ / حدیث یال زال و بال سیمرغ
وطن یعنی امید نا امیدان / خروش و ویله گرد آفرینان
وطن یعنی لگام و زین و مهمیز / سواران قران و رخش و شبدیز
وطن یعنی گرامی مرز تا مرز / وطن یعنی حریم گیو و گودرز
وطن یعنی دل و دستی در آتش / روان و تن، کمان و تیر آرش
وطن یعنی شبح یعنی شبیخون / وطن یعنی جلال الدین و جیحون
وطن یعنی به دشمن راه بستن / به اوج آریو برزن نشستن
وطن یعنی دو دست از جان کشیدن / به تنگستان و دشتستان رسیدن
زمین شستن ز استبداد و از کین / به خون گرم در گرمابه ی فین
وطن یعنی اذان عشق گفتن / وطن یعنی غبار از عشق رفتن
نماز خون به خونین شهر خواندن / مهاجم را ز خرمشهر راندن
سپاه جان به خوزستان کشیدن / شهادت را به جان ارزان خریدن
وطن یعنی هدف یعنی شهامت / وطن یعنی شرف یعنی شهادت
وطن یعنی شهید، آزاده، جانباز / شلمچه، پاوه، سوسنگرد، اهواز
وطن یعنی شکوه سرفرازی / وطن یعنی ز عالم بی نیازی
وطن یعنی گذشته، حال، فردا / تمام سهم یک ملت ز دنیا
وطن یعنی چه آباد و چه ویران / وطن یعنی همین جا، یعنی ایران
فوق العاده و بسیار زیبا
فوق العاده زیبا می خونمش صدای شگفت انگیز علیرضا اعصار میاد تو گوشم